EA SPORTS FC 26 Ogłoszono drużynę roku – oficjalny skład, duże pominięcia i dlaczego EA nieco się pomyliło

Drużyna Roku EA SPORTS FC 26 (TOTY) została oficjalnie ogłoszona i zgodnie z oczekiwaniami jest to jedna z najczęściej komentowanych promocji Ultimate Team w tym roku. EA po raz kolejny przedstawiło skład pełen dominujących w meta supergwiazd, niesamowitych statystyk i kart na najwyższym poziomie, które mają całkowicie zmienić krzywą mocy FUT. TOTY pozostaje najbardziej prestiżową promocją w grze, oferując graczom jedne z najwyżej ocenianych i najpotężniejszych przedmiotów, jakie zobaczymy w ciągu całego roku.

Jednakże, mimo że oficjalny skład TOTY jest niezaprzeczalnie silny, nie obyło się bez kontrowersji. Kilku elitarnych graczy zostało pominiętych, mimo że mieli za sobą wyjątkowe sezony w prawdziwym świecie i wysokie pozycje w rankingu Ballon d'Or. To ponownie rozgrzało długotrwałą debatę: czy EA naprawdę nagradza prawdziwą doskonałość piłkarską, czy też priorytetowo traktuje graczy, którzy po prostu osiągają lepsze wyniki w grze? Naszym zdaniem EA nieco się pomyliło w tym roku.

Ousmane Dembélé (97 OVR – RW)

Włączenie Dembélé do TOTY odzwierciedla rok, w którym jego surowy talent w końcu przełożył się na stałe wyniki. Jego niesamowita szybkość, elitarne dryblingi i nieprzewidywalne ruchy sprawiły, że stał się koszmarem dla obrońców, zwłaszcza w sytuacjach jeden na jednego. Dzięki niemal maksymalnej szybkości i statystykom dryblingu EA wyraźnie postawiło na jego wybuchowy profil skrzydłowego, który idealnie pasuje do meta FC.

Z punktu widzenia Ultimate Team ta karta została stworzona, aby dominować. Wysoka zwinność, równowaga i elitarne wzmocnienia strzałów sprawiają, że jest on niszczycielskim napastnikiem. Dodajmy do tego cechy PlayStyle+, które poprawiają drybling i ruchy ofensywne, i staje się oczywiste, dlaczego EA bez wahania przyznało mu miejsce w TOTY.

Kylian Mbappé (96 OVR – ST)

Obecność Mbappé w TOTY wydaje się w tym momencie niemal automatyczna. Jego sezon w prawdziwym świecie był dobry, ale niekoniecznie bardziej imponujący niż każdy z pominiętych napastników. Jednak historia EA pokazuje wyraźną tendencję: jeśli gracz jest elitarny w grze, ma niemal gwarantowaną kartę TOTY.

W FC 26 Mbappé pozostaje najbardziej przerażającym napastnikiem. Jego tempo, wykończenie i unikalne animacje sprawiają, że jest on najbardziej meta napastnikiem w Ultimate Team. Niezależnie od dyskusji, EA wie, że karty Mbappé zwiększają zaangażowanie i po raz kolejny odegrało to ważną rolę w jego wyborze.

Erling Haaland (96 OVR – ST)

Fizyczna dominacja Haalanda i absurdalna liczba strzelonych bramek sprawiły, że EA bez trudu go wybrało. Jego siła, pozycjonowanie i zabójcze wykończenie były kluczowe dla sukcesu jego drużyny w ciągu ostatniego roku. Kiedy Haaland jest w formie, po prostu miażdży obronę, co doskonale przekłada się na Ultimate Team.

W grze TOTY Haaland jest jak buldożer. Ogromna siła, elitarne strzały i poprawiona zwinność sprawiają, że jest on znacznie bardziej użyteczny niż poprzednie wersje. EA wyraźnie dostroiło tę kartę, aby wyeliminować jego tradycyjne słabości, czyniąc go prawdziwym napastnikiem kończącym mecze.

Pedri (96 OVR – CM)

Wybór Pedriego do TOTY podkreśla jego techniczną błyskotliwość i wpływ na grę w środku pola. Jego precyzyjna kontrola piłki, wizja gry i umiejętność dyktowania tempa wyróżniały się w różnych rozgrywkach, czyniąc go jednym z najbardziej estetycznych pomocników w światowej piłce nożnej.

Gracze Ultimate Team odnoszą ogromne korzyści z tej wersji. Wysoki poziom dryblingu, elitarne podania i odporność na presję sprawiają, że jest on idealnym środkowym pomocnikiem. Karta Pedriego TOTY doskonale sprawdza się w systemach opartych na posiadaniu piłki i świetnie radzi sobie w rozgrywkach na wysokim poziomie.

Declan Rice (95 OVR – CM)

Włączenie Rice'a do składu jest jedną z bardziej kontrowersyjnych decyzji. Chociaż miał on solidny rok, wielu twierdzi, że jego ogólny wpływ nie przewyższył niektórych pominiętych pomocników. EA prawdopodobnie doceniło jego obecność w obronie, przywództwo i wszechstronność w pomocy.

W FC 26 Rice dobrze wpisuje się w meta. Silna fizyczność, przechwyty i defensywny styl gry sprawiają, że jest niezawodny w meczach konkurencyjnych. Jednak w porównaniu z innymi pomocnikami pod względem statystycznym i stylistycznym, ten wybór budzi uzasadnione pytania.

Vitinha (96 OVR – CM)

Vitinha był jednym z najbardziej wpływowych pomocników sezonu, kontrolując mecze dzięki inteligencji, energii i umiejętnościom technicznym. Jego utrzymanie piłki, progresywne podania i świadomość taktyczna miały kluczowe znaczenie na najwyższym poziomie.

To sprawia, że jego karta TOTY jest jedną z najbardziej zrównoważonych kart pomocników w grze. Wysoka wytrzymałość, elitarne podania i płynne dryblingi pozwalają mu dominować po obu stronach boiska. Jak na ironię, podsyca to również debatę na temat tego, dlaczego inni zostali wybrani przed podobnie zasługującymi na to graczami.

Nuno Mendes (94 OVR – LB)

Nuno Mendes zasłużył na swoje miejsce dzięki elitarnej sprawności fizycznej i konsekwentnym występom na skrzydle. Jego szybkość, zdolność do odzyskiwania piłki i wkład w atak sprawiły, że stał się jednym z najwybitniejszych obrońców roku.

W Ultimate Team ta karta jest czystą metą. Błyskawiczna prędkość, silna obrona i doskonałe dryblingi sprawiają, że idealnie nadaje się do nakładania się i powrotów. EA wyraźnie ceni obrońców, którzy potrafią poradzić sobie z elitarnymi skrzydłowymi.

William Saliba (95 OVR – CB)

Awans Saliby do elitarnej ligi obrońców był niezwykły. Jego opanowanie, pozycjonowanie i fizyczna obecność stanowiły podstawę jednej z najsilniejszych formacji obronnych w Europie.

Wersja TOTY odzwierciedla tę dominację. Wysoka świadomość defensywna, siła i szybkość sprawiają, że jest on środkowym obrońcą najwyższej klasy. Saliba idealnie pasuje do meta defensywnego FC 26.

Virgil van Dijk (96 OVR – CB)

Włączenie Van Dijka po raz kolejny pokazuje zaufanie EA do uznanych ikon obrony. Chociaż jego sezon był solidny, niekoniecznie był to szczyt jego formy, ale jego reputacja i obecność w obronie pozostają niezrównane.

W grze Van Dijk nadal jest królem. Unikalna budowa ciała, zasięg, siła i animacje obronne sprawiają, że jest jednym z najskuteczniejszych obrońców każdego roku, niezależnie od formy.

Jules Koundé (94 OVR – RB)

Wybór Koundé na prawego obrońcę wzbudził zdziwienie. Chociaż jest wszechstronny i niezawodny, wielu uważa, że inni obrońcy mieli lepszy sezon. EA prawdopodobnie doceniło jego konsekwentną grę w obronie i elastyczność pozycyjną.

Z punktu widzenia rozgrywki Koundé zapewnia raczej równowagę niż dominację. Solidne tempo i obrona sprawiają, że jest przydatny, ale jego wybór zamiast niektórych pominiętych graczy budzi wątpliwości.

Gianluigi Donnarumma (96 OVR – bramkarz)

Donnarumma dopełnia skład dzięki elitarnym umiejętnościom bronienia strzałów i fizycznej prezencji. Jego występy w ważnych meczach pomogły uzasadnić jego wybór.

W Ultimate Team jego wzrost i refleks sprawiają, że jest jednym z najtrudniejszych bramkarzy do pokonania. Bramkarze EA często wydają się niekonsekwentni, ale Donnarumma pozostaje jedną z bezpieczniejszych opcji elitarnych.

Lista „NO TOTY”: gracze, którzy zasługiwali na więcej

Zdjęcie „NO TOTY” przedstawia graczy, którzy według wielu zostali niesprawiedliwie pominięci pomimo znakomitych sezonów i silnego indywidualnego uznania. Niektóre z najbardziej kontrowersyjnych pominięć i, szczerze mówiąc, trudno jest argumentować przeciwko wielu z nich. Lamine Yamal, wicemistrz Ballon d'Or, którego pominięcie jest jednym z największych szoków. Jego wpływ w ciągu ostatniego roku, zarówno w kraju, jak i za granicą, był niezwykły, zwłaszcza biorąc pod uwagę jego wiek. Pominięcie go w TOTY wydaje się oderwane od rzeczywistości piłkarskiej.

Jest też Raphinha, który był prawdopodobnie jednym z najlepiej grających piłkarzy w zeszłym sezonie we wszystkich rozgrywkach. Jego konsekwentna gra, wyniki i wpływ po prostu nie mogą być ignorowane, a jednak jakoś nie znalazł się w składzie. Dodajmy do tego takie nazwiska jak Vintinha, Pacho i Hakimi, a pominięcia stają się jeszcze trudniejsze do uzasadnienia, biorąc pod uwagę ich wyniki, trofea i indywidualne wyróżnienia.

Lamine Yamal (96 OVR – RW)

Pominięcie Yamala jest prawdopodobnie największym zaskoczeniem. Jako zdobywca drugiego miejsca w plebiscycie Ballon d'Or, jego wpływ, konsekwencja i dojrzałość w tak młodym wieku były niezwykłe.

Pod względem statystycznym i wizualnym idealnie pasuje do TOTY. Kreatywność, talent i wyniki – wszystko to sprawia, że jego pominięcie jest trudne do uzasadnienia pod względem piłkarskim.

Mohamed Salah (96 OVR – RW)

Salah po raz kolejny osiągnął elitarne wyniki, wykazał się przywództwem i konsekwencją. Jego wydajność pozostała jedną z najlepszych wśród napastników światowej piłki nożnej.

Pominięcie go przez EA sugeruje odejście od trwałej doskonałości na rzecz nowych profili meta, co wydaje się surowe, biorąc pod uwagę jego ciągłą dominację.

Harry Kane (96 OVR – ST)

Sezon Kane'a pod względem strzelonych bramek był wyjątkowy. Jego wykończenie, gra zespołowa i przywództwo należały do najlepszych na świecie.

Pomimo nieco słabszego tempa jak na standardy FUT, jego rzeczywisty wpływ na grę powinien zapewnić mu miejsce w TOTY.

Raphinha (95 OVR – LW)

Raphinha był prawdopodobnie jednym z najlepszych graczy roku, osiągając decydujące wyniki we wszystkich rozgrywkach.

Jego pominięcie wydaje się poważnym przeoczeniem, zwłaszcza biorąc pod uwagę jego konsekwentną grę i znaczenie. Naszym zdaniem jest to jedna z największych pomyłek EA.

Achraf Hakimi (95 OVR – RB)

Hakimi osiągnął elitarne wyniki w ataku jako obrońca. Bramki, asysty i ciągłe zagrożenie charakteryzowały jego sezon.

Wybór Koundé przed Hakimim budzi poważne wątpliwości. W jakim wszechświecie Hakimi miał gorszy rok?

Willian Pacho (93 OVR – środkowy obrońca)

Pacho miał wyjątkowy rok w defensywie, stabilizując linię obrony swoją konsekwencją i inteligencją.

Chociaż nie był on zbyt efektowny, jego pominięcie podkreśla, jak często EA przedkłada reputację nad wyniki.

Real Football vs Ultimate Team Meta

Jedną z największych krytycznych uwag dotyczących wyborów EA do TOTY jest wyraźna tendencja do faworyzowania graczy, którzy są „dobrzy w grze”, nad tymi, którzy faktycznie należeli do elity w prawdziwej piłce nożnej. Dlatego często widzimy te same nazwiska, takie jak Kylian Mbappé, pojawiające się prawie co roku, niezależnie od tego, czy ich sezon naprawdę wyróżnia się na tle pozostałych. Mbappé jest fenomenalny, ale TOTY powinno dotyczyć konkretnego roku, a nie długoterminowej reputacji.

Wyjaśnia to również niektóre z dziwniejszych decyzji dotyczących pozycji. Doskonałym przykładem jest Declan Rice przed Vitinhą. Po prostu nie ma świata, w którym Rice miałby lepszy rok niż Vitinha pod względem wpływu, konsekwencji i ogólnych wyników. Podobnie, Koundé przed Hakimim budzi poważne wątpliwości. Wyniki ofensywne i dominacja Hakimiego jako obrońcy w zeszłym sezonie były na zupełnie innym poziomie.

Dlaczego kontrowersje dotyczące TOTY wciąż się powtarzają

Debaty te powtarzają się co roku, ponieważ TOTY znajduje się na styku autentyczności piłki nożnej i projektowania gier wideo. EA chce, aby karty TOTY były postrzegane jako wyjątkowe, dominujące i pożądane, co często oznacza skupienie się na tempie, animacjach, typach sylwetki i stylach gry, a nie na samych osiągnięciach piłkarskich. W rezultacie gracze, którzy pasują do meta FUT, naturalnie zyskują przewagę podczas głosowania i ostatecznego wyboru.

Niestety, takie podejście grozi podważeniem prestiżu samej Drużyny Roku. Kiedy finaliści Ballon d'Or, rekordziści i gracze, którzy mieli decydujący wpływ na sezon, nie zostają uwzględnieni, powstaje rozbieżność między prawdziwym sportem a wirtualnym. TOTY powinno być prawdziwym świętem piłki nożnej, a nie tylko pokazem tego, kto najlepiej czuje się z kontrolerem w rękach.

Silna drużyna, ale nie ta właściwa

Nie da się zaprzeczyć, że oficjalny skład FC 26 TOTY jest mocny, potężny i pełen kart, które będą dominować w Ultimate Team przez wiele miesięcy. Z punktu widzenia rozgrywki EA dostarczyło dokładnie to, czego chciało: szum, sprzedaż pakietów i elementy definiujące meta. Jednak z perspektywy piłkarskiej tegoroczny wybór wydaje się nieco nietrafiony.

Biorąc pod uwagę, że gracze tacy jak Yamal, Raphinha, Vitinha i Hakimi nie znaleźli się w składzie pomimo znakomitych sezonów i uznania Ballon d'Or, trudno nie odnieść wrażenia, że EA przedkładało znajomość nad sprawiedliwość. TOTY nadal jest klejnotem w koronie Ultimate Team, ale w FC 26 wydaje się, że EA straciło szansę na prawdziwe nagrodzenie najlepszych graczy roku.

Więcej informacji na temat FC 26 podamy w osobnych artykułach. Jeśli te informacje okazały się dla Ciebie pomocne lub chcesz dowiedzieć się więcej, zapoznaj się z innymi artykułami na naszej stronie.

Wymiana ikon w końcu powraca w FC 26 – dlaczego jest to ogromne zwycięstwo dla Ultimate Team

Analiza nowej aktualizacji tytułu FC 26: obrona AI, zmiany w rozgrywce i łatka Ultimate Team